گزارشی از وضعیت پناهجویان ترکیه

گزارشی از وضعیت پناهجویان ترکیه

اسماعیل فتاحی

درشرایطی که منطقۀ خاورمیانه و شمال آفریقا به میدان رقابت حکومت های سرمایه داری ارتجاعی و دخالتگری امپریالیسم مبدل شده، و آوارگی و فرار ماهانه ده ها هزار نفر را به امید پناهندگی در کشوری «امن» در برداشته، پدیدۀ «بحران پناهندگی» نیز به دیگر اشکال بحران اضافه شده است.

وخامت این بحران تا به حدی است که رسانه ها در میانۀ اخبار پر تب و تاب «بورس» و سقوط سهام، به خصوص در چین، نتوانسته اند ستون ویژه ای را به مسألۀ پناهجویان اختصاص ندهند.

مدیترانه، به گورستان پناهجویان مبدل شده؛ یک روز خبر سرکوب پناهندگان در جزایر یونان منتشر می شود و روز بعد حملۀ پلیس ویژه با باتون و گاز اشک آور به پناهندگان درمانده در مقدونیه. همین امروز پلیس اتریش در اتوبانی در نزدیکی مرز مجارستان کامیونی را یافت که ۵۰ جسد در آن بود؛ پناهندگانی که همگی از خفگی جان باخته بودند. با همۀ این ها، حکومت های اروپا که خود در این بحران مسئولیتی مستقیم دارند، با بازگشت به سیاست «دژ اروپا» مشغول ممانعت از ورود پناهندگان به هر شکل ممکن-از تغییر سهمیه و قوانین گرفته تا حصار کشی- هستند.

به دنبال پیش روی های داعش در عراق و سوریه، و قطع شدن جریان حیات در رگ های این جوامع، ترکیه- که رژیم حاکم آن خود دخالت های فراوانی در جنگ افروزی ها داشته- میزبان حضور پناهندگانی به مراتب بیش از گذشته بوده است.

در حال حاضر به عنوان فردی که پس از تجربۀ چند سال زندان و به دنبال تشدید فشارهای امنیتی و خطر جان، نهایتاً وادار به  فرار از ایران شده و مدت اندکی است به ترکیه پناهنده شده ام، شاهد وضعیت اسف­بار پناهجویان از کشورهای مختلف و از جمله ایران هستم.

شمار زیاد مراجعه کنندگان به حدی است که دفتر کمیسریای عالی امور پناهندگی سازمان ملل، بلافاصله با دریافت نام و مشخصات و پاسپورت، پناهجو را به نقطه ای پرت «حواله» می دهد. برخوردهای مسئولین این سازمان، بسیار زننده و عموماً تبعیض آمیز است. در انتخاب شهرهای ارسالی کوچکترین توجهی به وضعیت مالی، روحی و … پناهجو نمی شود و او را به مناطقی اعزام می کنند که بعضاً می تواند برایش مشکلات زیادی، از جمله خطر جانی داشته باشد. به عنوان مثال پناهندگان همجنسگرا و دگرباش در شهرهای متعصب و مذهبی، در خطر چنین حملاتی هستند.

منطقۀ «چانکایا» (جادۀ «گالیپ اردم») بدون هیچ گونه امکاناتی، میزبان چنین پناهندگانی شده است.

پناهجویانی که به این نقطه اعزام شده اند، فاقد هر گونه سرپناهی هستند. به طوری که در هوای نسبتاً سرد این منطقه، مجبور بوده اند همراه با همسران و کودکان خود روزهای گذشته را در معابر عمومی و پارک زندگی کنند. افرادی در جمع هستند که سه روز متوالی را در انتظار ثبت نام، بدون سرپناه در  پارک به سر می برده اند. این در حالی است که در برخی موارد با برخورد خشن پلیس رو به رو می شوند.

نبود امکانات بهداشتی تأسف بار است. تنها دو اتاقک به عنوان دستشویی عمومی وجود دارد که آن هم به دلیل وضعیت بد بهداشتی، تعطیل است.

حتی امکان شارژ کردن موبایل، به عنوان وسیله ای ضروری در این شرایط، بسیار دشوار است.

هیچ نهادی پاسخگو نیست و پناهجو بین ادارات مختلف- از شهرداری گرفته تا دفاتر مدیریت امنیت و غیره- دست به دست می شود.

پناهجویان برای رفع ابتدایی ترین نیازهای خود مانند خورد و خوراک، ناگزیرند خود پاسخگوی هزینه ها باشند که با توجه به بهای بالای مواد غذای و سوخت، این نیز به انبوه مشکلاتشان اضافه شده است.

در زیر تصاویری از وضعیت پناهجویان ارسال می شود که خود گویای وضعیت است.

۶ شهریور ۱۳۹۴ (۲۸ اوت ۲۰۱۵)

تصاویر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s