نگاهی به اعتراضات وسیع کارگران هفت تپه

نگاهی به اعتراضات وسیع کارگران  هفت تپه از فعالان کمیته اقدام کارگری در منطقه.

گزارش کارخانه؛ آنچه در هفته می گذرد

نگاهی به اعتراضات وسیع کارگران  هفت تپه

کارگران، باری دیگر اثبات کردند که طلایه‌داران و پیشتازان جنبش‌های مستقل و قهرآمیزند. جنبش‌های که برخاسته از تضادهای طبقاتی و ماحصل استثمار روزافزون کارگرانی است که در بدترین شرایط ممکن معیشتی قرار گرفته‌اند. در طول سال جاری  بارها شاهد تجمعات اعتراض‌آمیز کارگری بوده‌ایم، اعتراضاتی که  بیشتر آن‌ها شیوه‌ای مسالمت‌آمیز را در برگرفته بودند. و در چهارچوب اتحادیه‌های وابسته به حاکمیت، سازمان‌دهی و اجرا می‌گشتند و حقوق کارگران را صرفاً برمبنای سازش طبقاتی و مسامحه طرفین قرار داده و جنبش‌های کارگری را تا سرحد مطالبات محدود صنفی تقلیل می‌دادند. و مهم‌تر از آن، گرچه گاها توده نسبتاً وسیعی از کارگران را دربرمی گرفت اما  نقش گروه‌های متشکل و شوراهای مستقل کارگری در آن‌ها به ‌ندرت دیده می‌شد.

در میان تعداد قابل‌توجه این جنبش‌ها به‌دفعات، نام کارگران نیشکر  هفت‌تپه را می‌توان مشاهده کرد، کارگرانی که بارها دست به تجمعات اعتراض‌آمیز و مسالمت‌آمیز زده و چندین بار نیز از طریق نمایندگان خویش خواهان احقاق حقوق خود شدند.

در هفته پیش نیز کارگران  بخش‌های مختلف این واحد، با تجمع در محوطه کارخانه و اعتصاب برای چندمین بار نارضایتی خویش را از نحو مدیریت و موقعات مزدی اعلام کردند. این نارضایتی گرچه در هفته پیش به‌صورت مقطعی و جهت  اجتناب از تشنج در محیط کار متوقف شد اما در هفته جاری جان تازه‌ای به خود گرفت  و  به‌صورت مشارکت صدها کارگر به شیوه‌ای  رادیکال تری سازمان یافت به‌طوری که جاده منتهی به شرکت در دومین روز اعتراضات،  به دست کارگران بسته شد و کارگران روزمزد نیز با تعطیل کردن کار و ورود به کارخانه با در دست داشتن آلات کار ، اقدام به بستن درب اصلی و خاموش‌سازی کوره‌ها نمودند. و در این میان نیز مسئولانی که خشم کارگران را دست‌کم گرفته و اقدام به تحریک آنان نمودند، به‌شدت مورد ضرب و شتم و تنبیه کارگران قرار گرفتند.

گرچه  به دنبال این اقدامات، تنها حقوق مردادماه  کارگران روزمزد پرداخت شد اما تاکنون نیز هیچ اقدامی در جهت  واریز دستمزد ۸۰۰ کارگر پیمانی و ۱۵۰۰ زحمتکش نی بُر  صورت نگرفته و همین امر موجب شد تا کارگران اعتصابات خود را به‌صورت مداوم به پیش برانند.

اعتصاب و اعتراض‌ها در چهارمین روز خود ، نشانی بود از عزم راسخ صدها کارگر جهت تغییر مناسبات تولیدی و مالکیت و تدارک  اعمال اراده کامل بر روند تولید و توزیع. امروز، علیرغم کارشکنی همیشگی مسئولان و تلاش مدیریت جهت خدشه‌دار کردن جنبش، کارگران خوراک دام و همچنین کارکنان اداری، رانندگان سرویس‌های ایاب و ذهاب و همچنین بازنشستگان به صفوف همکاران خویش پیوسته و در مقابل ساختمان مدیریت دست به تجمع زدند.

امروز همچنین ۹ نماینده از جانب کارگران در نشستی واقع در فرمانداری شرکت کرده و در پایان این نشست اعلام کردند که کارفرما متعهد گردیده از این پس حقوق هرماه همراه با حقوقِ معوقه یکی از ماه‌های پیش را پرداخت نموده و همچنین متعهد گردیده تا در  جهت تبدیل وضعیت کارگران پیمانی نیز اقدام نماید.

باوجود بازتاب نتایج  ارائه‌شده این نشست، کارگران همچنان بر ادامه اعتصابات خویش اصرار ورزیده و حاضر به سازش نیستند.

کارگران هفت‌تپه در این اقدام خویش، با ایفای نقش خود بار دیگر ماهیت سازش‌ناپذیری طبقه کارگر را با رژیم سرمایه‌داری فریاد زده و اخلال‌گری، کارشکنی و استثمار طبقه زحمتکش را توسط سرمایه‌داران افشا کردند. و از سویی دیگر نیز گامی عظیم در جهت هموار ساختن جنبش‌های متکی بر کارگران و زحمتکشان ایران برداشتند.

کارگران از چه می نالند !؟

کارگران هفت تپه شروع مشکلات  خود، چه از حیث مالی و چه از منظر روند کار در محل کار را همگام با فروش تمامی سهام شرکت و خصوصی سازی آن در سال ۹۴  قلمداد می کنند. گرچه کارگران چنین روز هایی را پیشبینی می کردند و در اعتراض به این اقدام دست به اعتصاب گسترده زدند اما این اعتصابات توسط فریب های کارفرمایان و وعده های پوچ آنان در هم شکسته شد.

کارگران اعلام می کنند که پس از مدتی کوتاه رفتار کارفرمایان دگرگون گشته و نخستین  اقدام توهین آمیز آنان مجهز ساختن تمامی نقاط کارخانه به دوربین های مدار بسته  و زیر نظر گرفتن کارگران بود. عملی که پس از اندک زمانی با حضور مامورین امنیتی در میان کارگران شدت یافت. یعنی محیط کار، که کارگر دست کم ۱۰ ساعت در روز را در آن به سر می برد به فضایی بسته و از هر حیث امنیتی تبدیل شد که موجب رعب و وحشت هر روزه کارگران شد . این نیرو ها به برنامه های پیشین و جهت تفرقه افکنی و ایجاد شکاف میان کارگران به مسائل قومی، نژادی و مذهبی دامن می زدند. کارگران، اعمال مسئولان کارخانه و نیروی های تحت امرشان را به جنایات های گروه های تروریستی اما صرفا با  نرمش سیاسی  تشبیه کرده اند که بر روح و روان آنان تاثیر مخرب گذاشت.

کارفرمایان همچنین  ایام تعطیل و حتی جمعه  کاری را  قطع کردند. عملی که خود مغایر ابتدایی ترین حقوق کار و کارگران است.

در ادامه، مقدار اضافه کاری به شدت کاهش پیدا کرده و  قراردادهای ۶ ماه به ۱ ماه تغییر یافت. همچنین کارگران ملزم گشتند هزینه های هنگفتی برای خانه های سازمانی  بپردازند که نه تنها بیشتر آنها قدیمی و فرسوده اند بلکه تنها به مثابه  اقامتگاه مقطعی و موقتی  کارگران است.

کارگرها اعلام کرده اند که جدا از معوقات مزدی سال جاری،۲ ماه حقوق معوقه سال ۹۴ پرداخت نشده و حق بن نیز برای ۸ ماه است که تحویل داده نشده است. افزون بر این، مسئولان دولتی شهر همچنان در مقابل این اعمال ضد کارگری و استثمارگرانه سکوت کرده اند و سعی در پنهان ساختن  فجایع رخ داده در هفت تپه را دارند.

اما حال کارگران به تنگ آمده، از مسئولین دولتی و کارفرمایان خویش گسست کرده و همچون نیرویی متشکل تا اجرایی شدن خواسته های اصلی خود یعنی پرداخت شدن تمامی معوقات مزدی و مزایای عقب افتاده، پرداخت حق بیمه، امکان آزادی فعالیت سندیکای کارگران هفت تپه و مهم تر از همه بازگشت به بخش دولتی به تداوم فعالیت های خویش خواهند پرداخت.

فعالان کمیته اقدام کارگری در منطقه

۲۲ آذر ۱۳۹۶

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s